Рубрика: Մայրենի, Ես ստեղծագործում եմ

Ես ցանկությունների ծառի տակ

Մի անգամ ես և իմ քույրիկը սոճու ծառ աճացրեցինք: Այն մեծացավ-մեծացավ և դարձավ մի գեղեցիկ ծառ, որի ստվերում ես ու քույրիկս սիրում էինք հանգստանալ, խաղալ ու զրուցել: Մի օր էլ սոճու տակ նստած միմյանց հետ մեր ամենացանկալի երազանքների մասին էինք խոսում: Մեկ էլ տեսնեմ ծառը շողշողաց և իմ ցանկությունը կատարվեց: Ես ապշեցի, շատ ապշեցի: Ուղղակի մնացի զարմացած: Դուք երևի մտածում եք, թե ինչ ցանկություն ունեի…. Ես ուզում էի ունենալ հիրոսքութեր: Եվ որքան զարմացա ես, երբ տեսա մեկի փոխարեն հինգն եմ ստացել: Այնքան ուրախացա: Բայց կար մի բան, որից ես շատ էի վախենում: Ես մտածեցի, որ քույրիկս կգնա իր ընկերներին ամենինչի մասին կպատմի, և կարող է ինչ-որ մեկը վատ երազանք պահի և այն կատարվի: Ես արագ գնացի ծառի մոտ և այսպիսի մի ցանկություն պահեցի.

— Ես ուզում եմ, որ ծառը երբեք վատ երազանքներ չկատարի, միայն բարի երազանքները կատարի:

Ես այդ ամենը ասացի և այդպես էլ եղավ:

 

Реклама

Автор:

Բարև ձեզ, սիրելի երեխաներ, ես Լիլիթ Արևշատյանն եմ: Ես 7 տարեկան եմ և շուտով կդառնամ 8 տարեկան: Ես սիրում եմ երգել, պարել, նույնիսկ խաղալ և ծանոթանալ նոր երեխաների հետ: Ես կարողանում եմ նկարել, գունավոր թղթերով աշխատել և մայրիկիս օգնել:

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

w

Connecting to %s